ตอนที่ 127 มีบางสิ่งดันนางอยู่

ทว่าปลายนิ้วเพิ่งสัมผัสถูก…

เจียงสวินพลันครางอู้อี้ เสียงหนึ่ง จุมพิตของเขาหยุดชะงักไปชั่วขณะ

การหยุดชะงักชั่วครู่ทำให้สติของเสิ่นหมิงซูค่อย ๆ กลับคืนมา สมองพลันนึกถึงนิยายประโลมโลกที่นางเคยอ่านก่อนหน้านี้ จึงตระหนักขึ้นมาได้ในทันใด

ใบหน้าของนางแดงก่ำ รีบร้อนชักมือกลับอย่างลนลาน “ข้า ไม่ใช่…”

ในยามนั้นเอง เสียงสตรีอันสดใสพลันดังมาจากนอกกระโจม

“คุณหนูเสิ่น ท่านอยู่หรือไม่ ข้าอยากมาหาท่านเล่น!”

นั่นคือเสียงของท่านหญิงฉางเล่อ

เสิ่นหมิงซูแข็งค้างไปในทันที แม้แต่ลมหายใจก็ยังหยุดชะงัก

คนด้านนอกกระโจมรออยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดก็ได้ยินเสียงตอบรับจากด้านในที่แฝงความสั่นเครือเล็กน้อย “ข้าอยู่…เจ้าเข้ามาเถิด”

ม่านถูกเปิดออก ท่านหญิงฉางเล่อเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พลางกวาดตามองกระโจมหลังนี้ในคราเดียว