ตอนที่ 122 กราบทูลฝ่าบาทขอพระราชทานสมรส

หัวใจของเจียงสวินพลันเจ็บปวด

ความอดกลั้นและความสุขุมทั้งหมดพลันสูญสลายไปดังสนั่นเมื่อได้ยินประโยคนี้

เขาก้มศีรษะลงจุมพิตนาง

จุมพิตนี้ทั้งลึกซึ้งและหนักหน่วง ร้อนระอุและเร่งร้อน

ถึงขั้นเกือบควบคุมตนเองไม่อยู่

ทว่าจุมพิตไปได้ครู่หนึ่ง เจียงสวินก็ค่อย ๆ ผ่อนจังหวะลง

จากความรุนแรงในตอนแรก ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยน ละเอียดละออทีละน้อย

เปี่ยมล้นไปด้วยความทะนุถนอม

ริมฝีปากของเขาแนบชิดกับริมฝีปากของนาง ค่อย ๆ คลึงเคล้าอย่างละเอียดทีละครั้ง

อ่อนโยนจนแทบจะเรียกได้ว่ายอมตนอย่างนอบน้อม