ตอนที่ 96 คล้ายกำลังปลอบนาง ทั้งคล้ายกำลังหยอกนาง

เจียงสวินเงยหน้าขึ้น เห็นนางกำลังจ้องมองเขาอย่างไม่กะพริบตา ดวงตาเต็มไปด้วยหมอกน้ำพร่างพราย

ดวงตาดอกท้อคู่นั้นเดิมทีก็งดงามเย้ายวนอย่างยิ่งอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งราวกับมีสระวสันต์ทั้งสระเอ่อคลออยู่ภายใน ทั้งกระจ่างใสและอ่อนหวานละมุนละไม

นางรู้ดีว่าสิ่งที่เขาทนไม่ได้ที่สุดก็คือท่าทีเช่นนี้ของนาง

“ท่านพี่…”

นางเรียกเขาอีกครั้ง น้ำเสียงท้ายประโยคนุ่มนวลราวกับจะหลอมละลายเข้าไปในราตรี

เจียงสวินยังคงคิดจะดิ้นรนอีกสักหน่อย จึงเบือนหน้าหนี “ที่นี่ไม่มียาทา”

เสิ่นหมิงซูกล่าวทันที “ข้านำมาแล้ว”

กล่าวจบ นางก็หยิบขวดกระเบื้องสีขาวใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อ

เจียงสวิน…

เตรียมการมาได้ครบครันทีเดียว