ตอนที่ 95 จงใจมา…ยั่วเย้าเขา

เวลาล่วงเลยไปอีกครึ่งเดือน

เสิ่นหมิงซูกำลังขดตัวอยู่บนตั่งนุ่ม ก้มหน้าคัดพระสูตร

“คุณหนูเจ้าคะ! ใต้เท้าเจียงกลับมาแล้วเจ้าค่ะ!”

“จริงหรือ?!”

เสิ่นหมิงซูพลันลุกขึ้นยืน แม้แต่รองเท้าก็ยังสวมไม่เรียบร้อย นางก็เซถลาออกไปเช่นนั้น

“คุณหนูเจ้าคะ!” ชุนซิ่งกับเสี่ยวถังแตกตื่น รีบคว้าเสื้อคลุมแล้วไล่ตามไป

บัดนี้เข้าสู่ปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ด้านนอกหนาวเย็นเพียงใด หากสวมเสื้อผ้าบางเบาเช่นนี้ ย่อมต้องล้มป่วยเป็นแน่

เสิ่นหมิงซูวิ่งเหยาะ ๆ ไปถึงหน้าประตู กลับได้รับแจ้งว่าเจียงสวินกลับไปยังเรือนสดับสนแล้ว

นางจึงรีบไปยังเรือนสดับสนอีกครั้ง

ภายในลานเรือน เจียงสวินกำลังนั่งอยู่ข้างโต๊ะหินในลาน บนกายคลุมเสื้อคลุมสีเข้มเบื้องหน้ามีน้ำชาที่ต้มเสร็จแล้ว