ตอนที่ 88 นิ้วมือดึงชายเสื้อเขาอย่างคล่องแคล่ว

มืออีกข้างวางลงข้างเข่าของนาง ปลายนิ้วกดผลักเบา ๆ แยกขาทั้งสองของนางออกจากท่วงท่าที่แข็งเกร็ง

นางจึงนั่งลงบนตักของเขาเช่นนี้ ร่างทั้งร่างถูกเขาโอบกอดไว้ ลำตัวถูกประคองให้โน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย หน้าผากพิงอยู่ใต้ซอกคอของเขา ทุกลมหายใจล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายคุ้นเคยจากกายเขา

ท่วงท่านั้นทำให้นางทั้งคนถูกกักไว้ในอ้อมอกของเขา

นางร้องไห้จนเหนื่อยล้า ไหล่ยังคงสั่นสะท้านเบา ๆ ทว่าจิตใจกลับค่อย ๆ สงบลง

เจียงสวินมิได้กล่าวสิ่งใดอีก เพียงโอบกอดนางไว้ ฝ่ามือยังคงลูบแผ่นหลังของนางอย่างเชื่องช้า

หน้าผากของเด็กสาวพิงอยู่ข้างลำคอของเขา ขนตาสั่นไหวเบา ๆ ราวกับลูกแมวที่ตกใจ

ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงเบา ๆ แววตาพลันลุ่มลึกลงหลายส่วน

พวกเขาต่างก็ไม่มีบิดามารดาแล้ว

บนโลกใบนี้ พวกเขาเหลือเพียงกันและกัน

สำนักศึกษาเฉิงเหวิน