ตอนที่ 76 แผ่นหลังเสียวซ่านราวกับถูกลวก

หน้าต่างเปิดแง้มอยู่ สายลมพัดกระดาษบนโต๊ะจนมุมหนึ่งยกขึ้นเล็กน้อย

เสิ่นหมิงซูนั่งลงข้างโต๊ะของเขา แล้ววางหนังสือลงตรงหน้าเขา

“หนังสือเล่มนี้ฟูจื่อหลิ่วมอบให้วันนี้ บอกให้ข้ากลับไปอ่านเองที่บ้าน แต่ข้าอ่านอยู่นานแล้วก็ยังไม่เข้าใจ”

นางก้มหน้าพูด ลำคอขาวผ่องโผล่พ้นคอเสื้อออกมาเล็กน้อย ขาวจนแสบตา ราวหิมะคลุมหยก ทั้งบอบบางและเย้ายวน

เจียงสวินมองดูอย่างไม่แสดงอารมณ์ พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “ตรงไหนหรือ”

เสิ่นหมิงซูไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกเขาจับจ้อง

นางจดจ่ออยู่กับหนังสือตรงหน้า พึมพำบอกความสงสัยของตนออกมารวดเดียว

“ตรงนี้…ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้ อืม ตรงนั้นก็ไม่ค่อยเข้าใจเช่นกัน…”

ยิ่งพูดนางก็ยิ่งจดจ่อ ร่างกายเองก็โน้มไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว