ตอนที่ 64 สันจมูกโด่งถูไถแก้มนางเบา ๆ

เสิ่นหมิงซูใบหน้าแดงก่ำ ขนตาสั่นระริกอย่างรุนแรง

ทั้งร่างประหนึ่งถูกถ้อยคำนี้ทิ่มแทง ร่างกายเกร็งแน่นในบัดดล

“ข้า ข้าไม่รู้…”

เสียงของนางแผ่วเบาราวเสียงยุง ทันทีที่เอ่ยจบก็อดเบือนหน้าไปทางอื่นไม่ได้ ปลายหูพลันแดงก่ำ

เจียงสวินมองท่าทางของนาง ก่อนโน้มกายลง ปลายจมูกแนบเข้าไป ใช้สันจมูกโด่งคลอเคลียแก้มของนางเบา ๆ

การกระทำนั้นคลุมเครือเจือความหมายลงทัณฑ์อย่างแนบเนียน

“อาซู เด็กดีห้ามโกหก”

“ไม่รู้จริง ๆ หรือ?”

เสิ่นหมิงซูหดไหล่ลง ประหนึ่งลูกแมวน้อยที่ถูกจี้จุดอ่อน ทั้งร่างอับอายจนถอยร่นไปด้านหลัง ทว่ากลับถูกเขารั้งเอวเอาไว้จนไม่อาจถอยได้อีก

นางทนการไล่ถามเช่นนี้ไม่ไหวจริง ๆ ทั้งอับอายทั้งลนลาน จึงเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน