ตอนที่ 53 ภายในสาบเสื้อร้อนรุ่มวูบวาบ

ฟูจื่อหลิ่วพยักหน้า “ทุกครั้งที่ข้าเห็นภาพนี้ อารมณ์ของข้าจะดีขึ้นเสมอ จึงคิดจะแขวนไว้ที่นี่ จะได้ชมทุกวัน”

เสิ่นหมิงซูไม่เคยคิดเลยว่าฟูจื่อหลิ่วจะชื่นชอบภาพวาดของนางถึงเพียงนี้ นอกจากจะยินดีแล้ว นางยังรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง

นางกำลังจะเอ่ยขอบคุณ ก็ได้ยินฟูจื่อหลิ่วกล่าวขึ้นอีกครั้ง “ทว่าภาพวาดของเจ้าแม้จะดีมาก แต่ยังขาดสิ่งหนึ่งอยู่”

นางชี้ไปยังมุมภาพ “บนภาพควรมีอักษรจารหรือตราประทับ จึงจะถือว่าสมบูรณ์”

“ไม่ว่าเจ้าจะใส่ใจชื่อเสียงหรือไม่ เมื่อผลงานถูกเผยแพร่ออกไป การลงชื่อกำกับย่อมเป็นพื้นฐาน เพื่อให้ผู้ชมภาพรู้ว่าผู้ใดเป็นคนวาด นี่เป็นทั้งการให้เกียรติศิลปิน และเป็นการยอมรับในฝีมือของตนเอง”

“ชื่อเสียงสิ่งนี้แท้จริงแล้วเลื่อนลอยยิ่งนัก แต่ในโลกใบนี้ ยิ่งมีชื่อเสียงมากเท่าใด น้ำหนักของคำพูดก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และสิ่งที่สามารถทำได้ก็ยิ่งเพิ่มขึ้น”