กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เดิมทีเจียงสวินเพียงโน้มกายลงจุมพิตแผ่วเบา
ทว่าชั่วขณะที่ริมฝีปากสัมผัสกัน สัมผัสอ่อนนุ่มนั้นกลับทำให้เขาแทบกลั้นหายใจ
ช่างนุ่มเหลือเกิน…
นุ่มเหลือเกิน…
เหตุใดจึงนุ่มหวานถึงเพียงนี้…
หัวใจเต้นกระหน่ำ โลหิตราวกับเดือดพล่านขึ้นมา ฤทธิ์สุราและความปรารถนาพลุ่งพล่านพันเกี่ยว อารมณ์ที่ถูกกดข่มมานานหลายปีก็ราวกับสัตว์ดุร้ายที่หลุดพ้นจากพันธนาการ พลันบ้าคลั่งถาโถมขึ้นในชั่วพริบตา จนสูญสิ้นสติสัมปชัญญะ
จุมพิตของเขาพลันล้ำลึกขึ้น แฝงความเร่งร้อนและดื้อดึงประหนึ่งต้องการช่วงชิง ระหว่างริมฝีปากและปลายลิ้นพัวพัน เขาถึงกับขบเม้มริมฝีปากของนาง ความเร่งร้อนนั้นหยาบกระด้างอยู่หลายส่วน ราวกับหวาดกลัวว่านางจะเลือนหายไปในชั่วขณะถัดไป