กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เถ้าแก่ได้ยินเช่นนั้นก็เข้าใจในทันทีว่าคุณชายผู้นี้มาหาคุณหนูเสิ่น
ลูกตาของเขากลอกไปมาหลายรอบ ทว่ากลับลังเลไม่กล้าเอ่ยปาก
“ข้า…”
ทันทีที่เขาอ้าปาก เสียงยังไม่ทันจบ หู่ชิงก็พลันกดไหล่เขาเอาไว้ ก่อนออกแรงกดลงอย่างหนัก
เถ้าแก่เจ็บจนเหงื่อเย็นผุดพราย ไม่กล้าปิดบังอีกต่อไป
“ข้าพูดแล้ว! ข้าพูดแล้ว! นางซื้อผ้ามากมาย คุณหนูเสิ่นเพียงเหลือบมองก็เลือกได้ทันที ไม่ถามราคาแม้แต่น้อย แล้วซื้อไปโดยตรง”
“มีเพียงผ้าหรือ?” เซียวเจิงเลิกคิ้ว “เป็นผ้าแบบใด?”