กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 215 หลินผู้นี้
ซูไหลขยับหาท่าทางที่สบายที่สุด สัมผัสถึงความนุ่มนิ่มในอ้อมกอด ความรู้สึกบางอย่างเริ่มพลุ่งพล่าน แต่เขาก็รู้จักยับยั้งชั่งใจได้เป็นอย่างดี
ในตอนนั้นเอง เจียงเหยาก็เป่าลมใส่ข้างหูซูไหลแล้วกระซิบเสียงเบาว่า “ฉันนึกว่าเธอจะทนไม่ไหวแล้วทำอะไรบุ่มบ่ามเสียอีก...”
ซูไหลกะพริบตา คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ในโรงภาพยนตร์ดูเหมือนจะมีกล้องวงจรปิดอยู่นะ...”
เจียงเหยา: “...”
ชิ ผู้ชายไร้ความรู้สึก
พอคิดได้เช่นนั้น เจียงเหยาก็รู้สึกถึงฝ่ามืออุ่นร้อนที่สอดเข้ามาจากมุมลับตาในเสื้อของเธอ แล้วกุมขยำความนุ่มนวลนั้นไว้
เจียงเหยา: “...”
เมื่อกี้ใครคนหนึ่งเพิ่งพูดอะไรไปนะ?
ปากผู้ชายก็เชื่อไม่ได้พอ ๆ กับผีหลอก!