กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 296 คู่ตายายโกรธเกรี้ยวไร้น้ำยา ยอมรับความจริง
เฉินเป่าจู้ยืนอยู่นอกเรือนแล้วแกล้งขึ้นเสียงดัง “ปู่ ผมเอง เป่าจู้! ผมเอาบัตรเชิญงานแต่งของพี่มาให้ผู้เฒ่าทั้งสอง!”
เขาจงใจเน้นเสียงคำว่า “เอาบัตรเชิญมาให้” ดังเป็นพิเศษ
บรรดาอาสะใภ้ที่ไปทำงานรอบข้างได้ยินกันหมด ต่างพากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์
“เฉินเป่าจู้ไม่ใช่ว่าไม่ถูกกับปู่ย่าของเขาหรอกหรือ”
“นั่นสิ ฉันจำได้ว่าเฒ่าเฉินมักจะด่าเขาอยู่ที่บ้านบ่อย ๆ...”
“ฉันยังคิดว่าครั้งนี้เฉินเป่าหมิงแต่งงาน จะไม่เชิญคู่ตายายเสียอีก”
“จะเป็นไปได้ยังไง พวกเขาเป็นผู้อาวุโส หลานชายคนโตแต่งงานมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ไป...”
เฉินเป่าจู้ฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้านหลัง ยืนยิ้มตาหยีอยู่ที่หน้าประตูเรือน
ประตูรั้วเปิดออก เฒ่าเฉินยืนหน้าเขียวคล้ำอยู่ที่หน้าประตู