เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 262 หลี่หางด้วนทับเตาคั่งพังถล่ม
หญิงชราเอามือกุมจุดเหรินจงที่มีเลือดไหลไม่หยุด ร่างกายสั่นเทิ้มราวกับตะแกรงร่อนข้าว
เธอรู้สึกเพียงว่าใบหน้าเปื้อนยิ้มของเฉินเป่าจู้นั้น น่ากลัวไม่ต่างอะไรกับผีป่า
หากเป็นไปตามนิสัยเดิมของเธอ คงจะเปิดปากด่ากราดไปนานแล้ว
ทว่าวันนี้เธอกลับไม่ได้ทำเช่นนั้น
เมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับคนที่ไร้เหตุผลยิ่งกว่าเธอ เธอก็ขลาดกลัวถอยร่นไปเอง
ภายในห้องเงียบสงัดลงชั่วขณะจนเหลือเพียงเสียงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ด้วยความเจ็บปวดของเธอ
ในที่สุดก็เป็นเฒ่าเฉินที่ได้สติก่อน โทสะที่อัดอั้นอยู่นานครึ่งค่อนวันไม่กล้าระบายใส่เฉินเป่าจู้ จึงทำได้เพียงสาดเทใส่ตัวลูกชายคนโตของตนเอง เขาชี้นิ้วใส่เฉินโหย่วเถียน “ดูสิว่าแกเลี้ยงลูกชายได้ดีขนาดไหน รังแกเหยียบย่ำแม่ของแกต่อหน้าพ่อนี่ แกที่เป็นไอ้ขี้แพ้ทำได้แค่ยืนดูงั้นเหรอ”
เฉินโหย่วเถียนอ้าปากพะงาบ ๆ ยังไม่ทันที่เขาจะได้ส่งเสียง หลี่เฮยหลงก็ขยับตัว