เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 243 น้องสาวมาแล้ว
“เป่าจู้ ฉันขอร้องนายละ... อย่าแจ้งเจ้าหน้าที่ความมั่นคงเลยนะ นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น... ฉันยอมเป็นวัวเป็นม้าให้นาย... ได้โปรดเถอะ ขอทางรอดให้ฉันสักทางเถอะ...” เฉินชิงซานร้องไห้ฟูมฟายน้ำหูน้ำตาไหล ดูราวกับสำนึกผิดแล้วจริง ๆ
ทว่าในใจของเฉินเป่าจู้กลับไร้ซึ่งความหวั่นไหวใด ๆ
เพราะเขาไม่เชื่อเลยสักนิดว่าคนอย่างอารองจะกลับตัวกลับใจได้
ในช่วงหลายปีที่ร่อนเร่เป็นคนขอทาน เขาพบเจอพวกที่เสพติดการพนันยิ่งกว่าชีวิตมานับไม่ถ้วน
จุดจบสุดท้ายของคนพวกนี้ ถ้าไม่ตายก็พิการ
การพนันเล่นสิบครั้งแพ้เสียเก้าครั้ง สุดท้ายทั้งลูกเมีย บ้านและที่ดินก็ตกเป็นของคนอื่นไปหมด
แต่สิ่งที่เขาต้องการ ก็ไม่ใช่การสำนึกผิดของเฉินชิงซานอยู่แล้ว
“งั้นก็ประทับลายนิ้วมือสิ” เฉินเป่าจู้กล่าวเสียงเรียบ