กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 228 เอ้อร์หลวีตามมาแล้ว
เฉินเป่าจู้หยิบท่อนไม้ที่กำลังติดไฟท่อนหนึ่งขึ้นมาจากกองไฟ ลุกขึ้นเดินมายังปากถ้ำ
กุ่ยกูกระดิกหางอย่างตื่นเต้นยิ่ง
เฉินเป่าจู้ยิ่งมั่นใจในการคาดเดาของตน “ท่านปาอาหยาง พวกคุณอย่าเพิ่งยิงปืนนะ ผมจะไปยืนยันเรื่องหนึ่ง”
ปาอาหยางชะงัก “นายจะไปไหน”
“ผมจะไปดูสักหน่อย” เฉินเป่าจู้พูดพลางเตรียมก้าวออกไปข้างนอก
ปาอาหยางคว้าคอเสื้อเฉินเป่าจู้หมับ
อย่าเห็นว่าปาอาหยางอายุมากแล้ว เขาหิ้วตัวเฉินเป่าจู้ได้สบาย ๆ เลย
เฉินเป่าจู้ดิ้นรนสองที พบว่าตนสลัดมือของปาอาหยางไม่หลุด “คุณลุง ปล่อยผมก่อนได้ไหม”
“เจ้าเด็กเหลือขอ นายยังกล้าออกไปอีกเหรอ ไม่อยากมีชีวิตแล้วใช่ไหม”