ตอนที่ 217 อู๋ซิ่วกูบุกมาโวยวายถึงหน้าประตู

ตอนที่ 217 อู๋ซิ่วกูบุกมาโวยวายถึงหน้าประตู

อู๋ซิ่วกูนอนหลับไม่สนิทตลอดทั้งคืน

ในความฝันมีแต่ใบหน้าอันเย็นชาของหลี่จวิ้น และถ้อยคำเหล่านั้นที่เขาเอ่ยออกมา

“ถ้าพวกเขาไม่บอกเธอ เธอก็โวยวายขู่ชนประตูใหญ่บ้านพวกเขาให้ตายไปเลย”

“ขอเพียงเฉ่าเกินกลับมา ครอบครัวเราก็จะสบายขึ้นมาก ไม่ใช่ว่าเธอกำลังกลุ้มเรื่องแต่งงานของจินเป่าอยู่หรือ คราวนี้ก็ดีแล้ว ที่บ้านมีพี่ใหญ่ที่ล่าสัตว์เป็น เงินสินสอดของจินเป่าก็มีแล้ว”

ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง อู๋ซิ่วกูก็ลุกขึ้นมา เตรียมจะก่อไฟทำอาหาร

ยามที่ส่องกระจกหวีผม เธอพบว่าคนที่อยู่ในกระจกเบ้าตาลึกโหล หางตามีแต่รอยตีนกา

เธอแก่ตัวลงถึงเพียงนี้แล้วหรือ

เธอหวนนึกถึงใบหน้านั้นของพี่สาวตอนที่ไปบ้านพี่สาวเมื่อวาน