กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 214 ญาติไม่ขอรับแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ
อู๋ซิ่วกูกำลังเก็บเสื้อผ้าอยู่ในลานบ้าน สายตาของเธอจับจ้องลงบนร่างของเฉินเป่าจู้ หยุดชะงักอยู่ไม่กี่วินาที
จากนั้นเธอก็มองเห็นไก่ป่าที่ถูกเฉินเป่าจู้มัดไว้บนปืนล่าสัตว์
เธอพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ “คุณคือ... คนที่คุยกับอาหลี่เมื่อช่วงสายหรือเปล่า”
“ใช่ พวกผมเอง” เฉินเป่าจู้เผยรอยยิ้มที่ดูไร้พิษภัย
หลี่เฮยหลงยืนอยู่ด้านหลังเขา จูงกุ่ยกูไว้ ไม่เอ่ยปากอะไร
“พวกคุณอยากจะไปหมู่บ้านตระกูลจ้าวสินะ... ถ้าเดินเท้าไปละก็ไกลมากเลยนะ ยังไงก็ต้องเดินสัก 2 ชั่วโมง” ความสนใจของอู๋ซิ่วกูล้วนอยู่ที่ไก่ป่าตัวนั้น ไม่ได้มองดูหลี่เฮยหลงที่อยู่ด้านหลังเลยแม้แต่น้อย
เฉินเป่าจู้เอ่ยว่า “ขอบคุณอาสะใภ้ที่ชี้ทาง พวกผมขอขอน้ำดื่มสักอึกได้ไหม เดินมาทั้งวัน กระหายน้ำมากจริง ๆ”
อู๋ซิ่วกูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “ได้ พวกคุณเข้ามาสิ”
เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงเดินตามกันเข้าลานบ้านไปทีละคน