กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 212 เฉินเป่าจู้กลายเป็นปัวปัวหอมกรุ่นของหมู่บ้าน
“เยี่ยมมาก เจ้าเฒ่า!” หลี่เฮยหลงตะโกนลั่นด้วยความดีใจ
เฉินเป่าจู้ “...มันชื่อซาเค่อต๋า ไม่ใช่เจ้าเฒ่า”
ไม่รู้เพราะอะไร ชื่อของสัตว์ทุกตัวพอหลุดออกจากปากหลี่เฮยหลงเป็นต้องถูกเลื่อนขั้นรุ่นอาวุโสขึ้นไปหมด
ชายหนุ่มทั้งสามคนของหมู่บ้านตระกูลจ้าวก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องเชียร์
ยอดเยี่ยมจริง ๆ!
เมื่อไม่มีอีกาที่เป็นเสมือนเครื่องส่งสัญญาณเตือนนี้แล้ว การแกะรอยฝูงหมาป่าของพวกเฉินเป่าจู้ก็ง่ายดายขึ้นมาก
ฝั่งพวกเขามีอินทรีทองคอยช่วยเหลือ
ซาเค่อต๋าเพียงขยับปีกเบา ๆ ก็ร่อนอยู่บนท้องฟ้าได้เป็นเวลานาน
มันมองกวาดลงมายังพื้นดิน ฝูงหมาป่ามุ่งหน้าไปทางไหน มันย่อมมองเห็นได้ชัดเจนกว่าใคร