กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 210 นั่นมันอินทรีทองซาเค่อต๋า!
ยังเหลืออีกสามคนที่ห้อยอยู่ใต้หน้าผา
เคราะห์ดีที่หน้าผาไม่ได้ตั้งฉาก มีความลาดชันอยู่บ้าง บนนั้นยังมีต้นไม้และหญ้าป่าขึ้นอยู่หลายต้น
ทั้งสามคนที่ตกลงไปกระจัดกระจายอยู่คนละตำแหน่ง
เฉินเป่าจู้เอ่ยถามทีละคน สองคนที่อยู่ค่อนไปทางด้านบนต่างได้รับบาดเจ็บเพียงรอยถลอกเล็กน้อย หนึ่งในนั้นเท้าติดอยู่ในซอกหิน ข้อเท้าพลิกไปทีหนึ่ง
ตำแหน่งที่จ้าวต๋าต่านตกลงไปค่อนข้างอยู่ด้านล่าง พอถามอาการของเขา ตัวเขาเองก็บอกได้ไม่ชัดเจน พูดเพียงแค่ออกแรงที่เอวทีไรก็เจ็บปวดมาก
ทุกคนที่อยู่บนหน้าผาต่างจนปัญญา
“หาฟืนมาก่อไฟก่อนเถอะ” เฉินเป่าจู้พูดกับทุกคน “ตอนเก็บฟืนอย่าเดินไปไกลเกิน ฝูงหมาป่าน่าจะอยู่แถวนี้”
ทุกคนได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก