เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 200 อันตง ขึ้นฝั่ง
แม่น้ำยาลวี่ในเดือนเมษายน สาดประกายระยิบระยับล้อแสงตะวัน
เมื่อสายน้ำไหลมาถึงอันตงแห่งนี้ กระแสน้ำก็ชะลอความเร็วลงอย่างเห็นได้ชัด
บนผืนผิวน้ำเบียดเสียดยัดเยียดไปด้วยแพซุงสีน้ำตาลอมดำละลานตา
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสะอาดของยางไม้สน ผสมปนเปไปกับกลิ่นคาวของสายน้ำ
เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงนั่งยอง ๆ อยู่ริมขอบแพซุง ทอดสายตามองไปยังท่าเรืออันจอแจและสับสนวุ่นวายเบื้องหน้า
“ในที่สุดก็ถึงที่หมายเสียที” ช่างเฉาไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นบนใบหน้าไว้ได้
ลอยล่องอยู่บนผืนน้ำมาเกือบเดือน ฝ่าฟันสายน้ำเชี่ยวกรากและเกาะแก่งอันตรายมานับไม่ถ้วน กว่าจะมาถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทางล่องใต้นี้ได้ในที่สุด
อันตงที่ได้รับการขนานนามว่านครแห่งไม้
“ใกล้ถึงแล้ว ตอนขึ้นฝั่งดูแลกุ่ยกูให้ดีล่ะ แถวนี้ร้านเนื้อหมามีไม่น้อยเลยนะ” ช่างเฉาเอ่ยเตือน