เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 194 ต่อไปนี้ให้เป่าจู้เป็นคนดูแลบ้าน
เฉินโหย่วเถียนกับเฉินเป่าหมิงสองพ่อลูกฟังเฉินเป่าจู้เล่าเรื่องผู้หญิง “ผู้กินข้าว” จบ ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
พวกเขาล้วนเป็นชาวนาที่ซื่อสัตย์สุจริต จะเคยได้ยินเรื่องพรรค์นี้มาจากที่ไหนกัน
เฉินเป่าหมิงเห็นหลี่เฮยหลงใช้เชือกมัดขากีบหมูป่าอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทางไม่แยแสแม้แต่น้อย จึงอดถามขึ้นมาไม่ได้ว่า “นายก็รู้เรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ”
“เรื่องอะไร” หลี่เฮยหลงไม่แม้แต่จะเงยหน้า
“เรื่องที่น้องเล็กของฉันเล่าพวกนั้น... เรื่อง ‘ผู้กินข้าว’”
“รู้สิ ทุกครั้งที่มี ‘ผู้กินข้าว’ ตาย เจ้าตาเดียวก็ใช้ให้ข้าช่วยหามออกไปโยนทิ้ง”
คำพูดของหลี่เฮยหลงทำให้เฉินเป่าหมิงสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ “นายไม่กลัวเหรอ”
ตอนนั้นหลี่เฮยหลงอายุก็ไม่น่าจะมากเท่าไหร่