เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 190 บิดาผู้ชราที่ตกตะลึงอย่างหนัก
ยังไม่พ้นช่วงปีใหม่ คนที่ขึ้นเขาไปล่าสัตว์มีน้อยมาก
กับดักบ่วงที่พรานวางไว้บนเขาบางอันไม่มีคนมาดูถึงสองวันแล้ว เหยื่อที่ติดกับดักบ่วงตายอยู่ข้างใน ร่างกายแข็งโป๊ก บางตัวยังตกเป็นผลพลอยได้ของสัตว์ป่าตัวอื่น ถูกแทะจนสภาพดูไม่เหลือเค้าเดิม
เฉินโหย่วเถียนเดินตามหลังเฉินเป่าหมิงลูกชายคนโต ย่างก้าวลึกบ้างตื้นบ้างอย่างทุลักทุเล
ทุกย่างก้าวที่เดินไป หิมะที่ทับถมต่างมิดท่วมหน้าแข้ง
เขาหอบหายใจหนักหน่วง ละอองไอสีขาวพวยพุ่งเป็นกลุ่มก้อนออกจากปากและจมูก ไม่นานก็จับตัวเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็งบางละเอียดบนคิ้วและหนวดเครา
“อากาศหนาวขนาดนี้……จะเข้าป่าเขาทำไมกัน……” เขาเดินอย่างยากลำบากพลางพึมพำเสียงเบา
ป่าเขาที่นี่ไม่เหมือนกับป่าเขาในบ้านเกิดของเขาเลยสักนิด