ตอนที่ 185 เรียกพ่อแม่คำเดียว น้ำตาก็รินไหล

ตอนที่ 185 เรียกพ่อแม่คำเดียว น้ำตาก็รินไหล

เลื่อนลากม้ามาถึงด้านนอกประตูรั้วตระกูลหวัง

หวังสิงซู่ตะโกนลั่น “ลุงเขย พวกเป่าจู้มากันแล้ว”

สิ้นเสียงไม่ทันไร ประตูรั้วก็เปิดออก

คนที่เดินออกมาก่อนคือลุงเขยของหวังสิงซู่ คนงานสถานีป่าไม้ผู้มีรอยยิ้มซื่อ ๆ ตามมาด้วยอาหญิงของหวังสิงซู่

ในลานเรือนยังมีคนยืนอยู่อีกกลุ่มใหญ่

ท่ามกลางผู้คนมีสามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่งกำลังประคองกันและกัน

ฝีเท้าของเฉินเป่าจู้ชะงักตรึงอยู่กับที่ในทันที

ทว่าเฉินเป่าหมิงกลับพุ่งพรวดเข้าไปโดยไม่หยุดแม้แต่เสี้ยววินาที “พ่อ แม่”

เฉินเป่าจู้พิจารณามองพ่อแม่ของเขาอย่างละเอียด