กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 181 สีหน้ารังเกียจบนหน้าหมาแทบจะล้นทะลักออกมา
“ซิ่วเถียน... ฉันจะบอกเธอให้นะ...” เฉินเป่าหมิงกอด ‘หลี่ซิ่วเถียน’ ของเขาไว้แน่น แล้วเริ่มระบายความในใจ
“...ฉันรู้ว่าฉันมันนิสัยอ่อนแอ ฉันไม่กล้าไปพูดกับแม่เธอ... ตัวฉันเฉินเป่าหมิงมีอะไรบ้างล่ะ นอกจากทำนาเป็น... ก็ไม่มีอะไรสักอย่าง...
แต่ในใจฉัน... คิดถึงแต่เธอตลอด... เธอช่วยฉันเย็บเสื้อผ้า... แถมยังแอบยัดไข่ต้มให้ฉันอีก... อยู่ที่บ้านน่ะ... ย่าฉันยังไม่ตัดใจยอมให้ฉันกินไข่สักฟองเลย... ฉันมันไร้ประโยชน์ เงินที่ฉันหามาได้ก็โดนย่าเอาไปหมด... เอาไปเลี้ยงดูพวกอาทั้งสองคนของฉัน...
ฉันก็อยากเก็บเงินไว้แต่งเธอเข้าบ้านนะ... เธอรออีกหน่อยเถอะ... ปีหน้าฉันจะต้องเก็บเงินให้พอมาสู่ขอเธอให้ได้... ถ้าฉันทำไม่ได้ฉันก็เป็น... เป็น... เป็นลูกหมาเลยเอ้า!”
กุ่ยกู “...”