กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 170 เอ้อร์หลวีบอกว่า ฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันสบายดี ฉันยังจำพวกนายได้
หลี่เฮยหลงเป็นพวกดูสีหน้าคนอื่นไม่เป็น เสียแรงเปล่าที่ช่างเฉาส่งสายตาบอกใบ้ไปตั้งยกใหญ่
หลี่เฮยหลงยังคงตามเซ้าซี้ถามเฉินเป่าจู้ต่อ “...เอ้อร์หลวีล่ะ มันไม่ได้กลับมาด้วยเหรอ”
เฉินเป่าจู้เงยหน้ามองหลี่เฮยหลง ใบหน้าฝืนยิ้มอย่างยากลำบาก “ฝูงหมาป่ามาตามหาเอ้อร์หลวี ฉันปล่อยเอ้อร์หลวีไปแล้ว ให้มันพาฝูงหมาป่าไป จะได้ไม่ก่อเรื่องเดือดร้อนจนขัดขวางการทำงานของสถานีป่าไม้เรา...”
หลี่เฮยหลงชะงักอึ้ง “นายปล่อยเอ้อร์หลวีไปแล้วเหรอ”
“อืม”
“เอ้อร์หลวีไปแล้วจริง ๆ เหรอ”
“อืม”
หลี่เฮยหลงหดหู่เล็กน้อย ทว่าไม่นานก็ฟื้นตัวกลับมาได้ “ไปก็ไปเถอะ ถึงยังไงมันก็โตแล้ว คงไม่ปล่อยให้ตัวเองอดตายหรอก”