เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 167 โค่นตามลาดเขา โค่นขวางลาดเขา โค่นพิงเขา
เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงเดินตามพวกคนงานขึ้นเขาไป
ช่างเฉาเดินพลางเล่าเรื่องราวในอดีตของสถานีป่าไม้ให้เฉินเป่าจู้ฟังไปพลาง
“……สมัยนั้นเงื่อนไขการตัดไม้ลำบากยากเข็ญ พวกเราต้องจับคู่กันสองคน ใช้เลื่อยท้องป่อง หรือไม่ก็คนละเล่มขวานผ่าภูเขา
คมขวานนั่นกว้างกว่าครึ่งฟุต……สองคนยืนจอบสับประจันหน้ากัน คนหนึ่งถนัดซ้าย อีกคนถนัดขวา อาศัยแค่ประสบการณ์กับความใจกล้าล้วน ๆ
ต้นไม้ทุกต้นก่อนจะลงมือฟัน ต้องเอาขวานจามโคนต้นดูก่อนรอบหนึ่ง ตรวจดูว่ามีรอยผุเปื่อยไหม ถ้ามีปัญหาหรือลำต้นคดงอ แบบนี้จะไม่ตัด
ก่อนโค่นต้องเล็งทิศทางล้มของต้นไม้ให้ดี ตอนใช้เลื่อยท้องป่อง พอเลื่อยฝั่งตรงข้ามลึกเข้าไปได้ระดับหนึ่งก็ต้องหยุด จากนั้นตรงทิศทางของรอยเลื่อย ก็เอาขวานฟันบากให้เป็นปากฉลาม