กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 165 โลงไม้ลึกลับ
หิมะหยุดตกในช่วงครึ่งหลังของคืน
ยามฟ้าสาง สถานีป่าไม้ซู่กวงทั้งแห่งคล้ายถูกฝังอยู่ใต้ฟูกขนห่านผืนหนาเตอะ
มีเสียงหิมะกดกิ่งไม้แห้งหักดังแว่วมาเป็นระยะ
“พวกที่จะขึ้นเขา คล่องแคล่วกันหน่อย ขนเครื่องมือไปให้ครบ เที่ยงนี้พวกเราไม่กลับมา พกเสบียงแห้งไปให้พอนะ...” ช่างเฉาตะโกนเสียงดังกังวาน
บรรดาคนงานมุดออกจากโรงเรือนคนงาน ทุกคนแบกเครื่องมือซ่อมทางลื่นน้ำแข็งหิมะไว้บนบ่า
การซ่อมทางลื่นน้ำแข็งหิมะก็เพื่อเตรียมการสำหรับขนส่งท่อนซุงที่โค่นลงบนเขาในฤดูหนาวไปที่ริมแม่น้ำ
ทุกคนพกอีเตอร์ พลั่วเหล็ก และยังลากเลื่อนหิมะไว้ข้างหลังอีกหนึ่งคัน
บนเลื่อนหิมะบรรทุกเครื่องมือไว้เต็ม ทั้งยังมีอาหาร น้ำ และของอย่างผ้าห่มกันหนาว