กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 151 《สุนัขไล่ล่า》 สุนัขล่าสัตว์ “เปลี่ยนกาย”
“นี่คือ 《หมีวิ่ง》” อู๋เป้าจื่อหยุดลงพลางเอ่ยกับเฉินเป่าจู้ “ในระบำของหมี นายไม่เพียงมองเห็นความน่าเกรงขามของหมีเท่านั้น แต่ยังมีทั้งความเซ่อซ่ารวมถึงความน่ารักของมันด้วย”
หมี... น่ารักงั้นเหรอ
เฉินเป่าจู้คล้ายมองเห็นท่วงท่าสารพัดแบบของหมีจากลีลาระบำของอู๋เป้าจื่อ
ยามที่มันดุร้าย ยามที่มันเกรี้ยวกราด
ทว่ามันก็น่ารักจริง ๆ เช่นกัน
มันปีนขึ้นต้นไม้ไปกินผลกีวีป่าโก่วจ่าวจื่อ พอกินมากเข้าจนเมามายก็ลงจากต้นไม้ไม่เป็น ได้แต่ปล่อยตัวร่วงตกลงมาเอง
มันกินสาลี่ป่าไม่เคยเคี้ยวให้แหลก กลืนลงไปทั้งลูก แล้วก็ถ่ายออกมาทั้งลูก