กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 147 ดูดีเหมือนคนแต่ใจเหมือนหมา? ไม่สิ! แกยังสู้หมาไม่ได้ด้วยซ้ำ!
ชาวบ้านช่วยกันดึงจงจี้ชุนขึ้นมาจากแม่น้ำ
ทั่วทั้งร่างของจงจี้ชุนเปียกโชก รองเท้าผ้าคู่ใหม่เอี่ยมก็ไม่รู้ถูกน้ำพัดหายไปไหนแล้ว
เขายืนตีนเปล่าอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ โมโหจนตัวสั่นเทิ้ม
บนหัวของเขายังถูกหลินเซิ่งหนานเอาท่อนไม้ฟาดจนปูดโปนขึ้นมาสองลูกใหญ่
ชาวบ้านผู้มีน้ำใจเอ่ยถามเขา “ไอ้หนุ่ม นายมาจากไหนล่ะ”
“ฉัน...ฉันมาดูตัว...”
“มันทำตัวลามก เลยโดนฉันฟาดตกน้ำ” หลินเซิ่งหนานขึ้นเสียงดัง
ท่านทูแยกเขี้ยวใส่จงจี้ชุนอย่างเข้าขากัน
ชาวบ้านหมู่บ้านเฮยสุ่ยต่างก็รู้จักท่านทู