ตอนที่ 141 ท่านทูและกุ่ยกูผู้กัดคนเงียบ ๆ ตลอดเวลา

ตอนที่ 141 ท่านทูและกุ่ยกูผู้กัดคนเงียบ ๆ ตลอดเวลา

ปากตรอก เงาร่างของเจ้าตาเดียวยืดยาวออกไป

เฉินเป่าจู้ยืนอยู่ในความมืด จ้องมองเขาเขม็ง

เจ้าตาเดียวมองสภาพในตรอกไม่ชัดเจน ทว่าเขารู้ว่าตรอกนี้เป็นตรอกตัน

เขายืนรออยู่ที่เดิมอยู่นานทีเดียว

เขารู้ว่าถ้าเฉินเป่าจู้เดินไปจนสุดทาง พอพบว่าไม่มีทางไปต่อก็จะย้อนกลับมา

แต่เขารออยู่พักใหญ่กลับไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากในตรอกเลย

เจ้าตาเดียวแสยะยิ้มเย็น “ดูท่าแกจะจำฉันได้แล้วสิ เป่าจู้”

ในความมืดเฉินเป่าจู้อ้าปากยิ้ม “ใช่แล้วสิ จำไอ้เดรัจฉานอย่างแกได้แล้ว”

เจ้าตาเดียวเดือดดาล “ไอ้ลูกหมา แกกล้าด่าพ่อนี่เรอะ!”