กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 122 เขตงานภูเขาในฤดูหนาวสิ้นสุดลงแล้ว
เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงพักอยู่ที่ฟาร์มปศุสัตว์ของเจินเจียสองสามวัน
ช่วงกลางวันพวกเขาไม่พาสุนัขขึ้นเขาไปล่าสัตว์ ก็ไปหาเสี่ยวอิงไจ่จื่อที่หมู่บ้านอินทรี
“ช่วงนี้ทำไมไม่เห็นอาจางขึ้นเขามาล่าสัตว์เลย” เฉินเป่าจู้ถามเสี่ยวอิงไจ่จื่อ
“อาจางกำลังเสียใจอยู่ อยู่ในบ้านมาตั้งหลายวันแล้วยังไม่ออกไปไหนเลย” เสี่ยวอิงไจ่จื่อกล่าว
“บ้านเขา...เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอ”
“ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรหรอก พอฤดูใบไม้ผลิมาถึง เขาก็ปล่อยเหยี่ยวสุดที่รักของเขาบินไป ตั้งแต่เสวี่ยอวอจากไป เขาก็เอาแต่อุดอู้อยู่แต่ในบ้านทุกวัน”
เฉินเป่าจู้นึกถึงเรื่องที่พวกเขาเห็นเสวี่ยอวอบนภูเขาขึ้นมาได้ จึงพูดว่า “พวกเราไปดูเขาที่บ้านกันเถอะ”
ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังบ้านของจางผู้เฒ่าใหญ่
จางผู้เฒ่าใหญ่กำลังกอดแท่นพักเหยี่ยวเหม่อลอยอยู่พอดี