กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 หัวหน้ารางลากไม้: ทางลื่นน้ำแข็งหิมะ
เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงส่ายหน้าพร้อมกัน “ไม่มีอะไรจะถาม”
ช่างเฉายิ่งแปลกใจ “พวกนายไม่รู้สึกว่าหัวหน้าคนงานในยุคก่อนการปลดปล่อยโหดร้ายเกินไปหน่อยเหรอ”
เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงสบตากัน พึมพำขึ้นว่า “พวกเราใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอดอยู่แล้ว... ถ้าขอทานไม่ได้ก็จะโดนเจ้าตาเดียวทุบตี ตีเอาเป็นเอาตาย หน้าหนาวก็เอาน้ำเย็นมาราดตัว แล้วให้พวกเรายืนอยู่กลางลานบ้าน...”
ช่างเฉาตกใจยกใหญ่ “เจ้าตาเดียวคือใคร ทำไมเขาถึงทำกับพวกนายขนาดนั้น”
“เขาเป็นหัวหน้าคนขอทาน” หลี่เฮยหลงสูดน้ำมูก “พวกฉันบางคนก็โดนเขาลักพาตัวมา บางคนก็โดนเขาซื้อตัวมา”
เฉินเป่าจู้เอ่ย “ฉันคือคนที่เขาซื้อตัวมา”
หลี่เฮยหลงเอ่ย “ฉันโดนเขาลักพาตัวมา”
ความตื่นตระหนกบนใบหน้าของช่างเฉาปิดไม่อยู่เลยแม้แต่น้อย