เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 77 ไม่ไปแล้วนายจะหัวเราะทำไม? ใช้แผนซ้อนแผน
หลิวตงจื่อจ้องมองท่านทูจนเหม่อลอย ไม่ได้ยินคำถามของเฉินเป่าจู้เลยแม้แต่น้อย
เฉินเป่าจู้ยื่นมือไปสะกิดหลิวตงจื่อทีหนึ่ง
หลิวตงจื่อสะดุ้งตกใจ รีบเอื้อมมือไปคว้ามีดตัดฟืนขึ้นมา
เฉินเป่าจู้ชี้ไปที่หลิวตงจื่อพลางกุมท้องหัวเราะไม่หยุด “ฮ่า ๆ ๆ... พี่ตงจื่อ นายใจเสาะเกินไปแล้ว ดูสิตกใจจนสภาพเป็นแบบนี้ไปได้... ฮ่า ๆ ๆ...”
สีหน้าของหลิวตงจื่อดูเก้อเขิน แต่ไม่นานเขาก็กลับมายิ้มอย่างซื่อ ๆ “แหะ ๆ ฉันนึกว่านายเจอพวกโจรเข้าแล้วเสียอีก”
เฉินเป่าจู้หัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตาย ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแฝงความเย็นชาและไม่ได้ออกมาจากใจจริงเลย
ในฐานะคนที่เติบโตมาจากการขอทาน สิ่งที่เขาไม่เคยขาดแคลนเลยก็คือพรสวรรค์ด้าน “การแสดง”
เมื่อเฉินเป่าจู้หัวเราะจนพอใจแล้วจึงเอ่ยถามหลิวตงจื่อ “นายเคยเห็นหัวหน้ากองโจรเป่าหม่าจริง ๆ เหรอ?”