เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 71 ซากค่ายลับกองทัพต่อต้านญี่ปุ่น กลิ่นน้ำมันประหลาด
เฉินเป่าจู้รับขวดเล็กที่ใส่ยาขี้ผึ้งมา เดินไปนั่งยอง ๆ ตรงหน้าลูกหมาป่าตัวผู้ “ฉันจะทายาที่ขาหลังให้นายนะ อย่ามากัดฉันล่ะ ไม่อย่างนั้นฉันจะให้ท่านทูกัดนายแน่”
ท่านทูเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ เพื่อช่วยหนุนหลังเฉินเป่าจู้
ไป๋จื้อหย่งเบ้ปากอย่างดูแคลน ฝีมือแค่นี้... ยังต้องให้หมามาช่วยหนุนหลัง
ลูกหมาป่าตัวผู้ “...”
ไม่กล้าขยับ ไม่กล้ากระดิกตัวเลยจริง ๆ!
กุ่ยกูเลียหัวลูกหมาป่าตัวผู้เบา ๆ ราวกับกำลังปลอบโยน
เฉินเป่าจู้ป้ายยาลงบนบาดแผลของลูกหมาป่าตัวผู้ จากนั้นก็ฉีกเศษผ้าผืนหนึ่งมาพันแผลที่ขาหลังให้มัน
“ฉันตั้งชื่อให้นายดีกว่า” เขาจ้องดูลูกหมาป่าตัวผู้ “เอาเป็นชื่อ... เอ้อร์หลวีดีไหม”
ลูกหมาป่าตัวผู้จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกายฉ่ำน้ำ ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด