ตอนที่ 45 หมู่บ้านอินทรี ย่าเจินเจีย

ตอนที่ 45 หมู่บ้านอินทรี ย่าเจินเจีย

เสียงตะโกนของเฉินเป่าจู้ประโยคนี้คือศัพท์ลับยุทธภพ

หากเป็นผู้รู้ธรรมเนียม เมื่อได้ยินย่อมจะประสานมือคารวะอย่างเกรงใจ แล้วตอบกลับมาว่า “มิกล้าเทียบจวนอัครมหาเสนาบดี เพียงพึ่งข้าวกินอยู่กับทาง XX”

นี่คือบทถามตอบในการหยั่งเชิงด้วยศัพท์ยุทธภพ

คนบนต้นไม้เงียบไปเนิ่นนานกว่าจะตอบกลับมา ฟังจากน้ำเสียงยังเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง “ฉันมาจากหมู่บ้านอินทรี”

เฉินเป่าจู้แหงนหน้ามอง “นายรู้จักหลี่เฮยหลงไหม”

เด็กบนต้นไม้ขยับตัว พลิกกายเปลี่ยนทิศทางอย่างคล่องแคล่ว สองขาหนีบลำต้น ก้มหน้ามองลงมา “พี่เฮยหลงหนีไปแล้ว”

“ตอนนี้เขาอยู่กับฉัน นายจะมากับฉันด้วยไหม” เฉินเป่าจู้ยิ้มถาม

เด็กบนต้นไม้ดูไปแล้วอายุเพียงแค่หกเจ็ดขวบ เขาเงียบไปครู่ใหญ่ ดูเหมือนยากจะตัดสินใจได้