ตอนที่ 39 ยามเย็น การล่าสัตว์ในป่าเบิร์ชขาว

ตอนที่ 39 ยามเย็น การล่าสัตว์ในป่าเบิร์ชขาว

ก่อนดวงอาทิตย์จะลับเหลี่ยมเขา พวกของไป๋จื้อหย่งก็มาถึงป่าแห่งหนึ่ง

ท่านทูกับเอ้อร์หลวีต่างก้มหน้าดมกลิ่นบางอย่างด้วยท่าทางจดจ่อ

ไป๋จื้อหย่งกวักมือเรียกเฉินเป่าจู้เข้าไป “นายดูนี่ นี่คือมูลของกวาง... นายจำไว้ พรานไม่เพียงแต่ต้องมีฝีมือปืนที่ดี ที่สำคัญยิ่งกว่าคือต้องเรียนรู้การแยกแยะมูลของสัตว์ชนิดต่าง ๆ ให้เป็น”

หลี่เฮยหลงก็ชะโงกหน้าเข้ามา “พวกเรามีหมานี่ ทำไมยังต้องจำเรื่องพวกนี้อีก”

ไป๋จื้อหย่ง “แม้พวกนายจะมีหมาอยู่ข้างกาย แต่เหล็กจะแกร่งค้อนต้องหนัก วิชาพวกนี้ถ้าเรียนรู้ไว้มันก็เป็นของตัวเอง ใช้ประโยชน์ได้ไปตลอดชีวิต”

หลี่เฮยหลงตั้งใจฟัง พลางมองดูเฉินเป่าจู้ที่กำลังเรียนรู้อย่างจริงจังเช่นกัน จู่ ๆ เขาก็นั่งยอง ๆ ลง แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้มูลกวาง...