ตอนที่ 35 กระดาษมวนบุหรี่กับบุหรี่มวนใหญ่

ตอนที่ 35 กระดาษมวนบุหรี่กับบุหรี่มวนใหญ่

พอเฉินเป่าจู้พึมพำจบก็สะอึกกลิ่นสุราออกมาคำหนึ่ง ดวงตาเหม่อลอยจ้องเป๋ง

ไป๋จื้อหย่งถาม “นายเมาแล้ว?”

“เฮอะ ไม่เมา” เฉินเป่าจู้ฉีกยิ้ม “ตาเฒ่าไป๋ ความจริงฉันเป็นคนเลวคนหนึ่ง”

ไป๋จื้อหย่งขมวดคิ้วเล็กน้อย “ตัวบ้าอะไรของนาย”

“ฉัน! เป็นคนเลว!” เฉินเป่าจู้นิ้วชี้เข้าหาตัวเอง

“อย่างนายคู่ควรด้วย?” คำพูดประโยคเดียวของไป๋จื้อหย่งกลับทำเอาเฉินเป่าจู้งงเป็นไก่ตาแตก

เฉินเป่าจู้เบิกตากว้าง “ฉัน... ไม่คู่ควร?”

ไป๋จื้อหย่งดึงก้านกล้องยาสูบที่เหน็บเอวออกมา เคาะโป๊กเข้าใส่หัวของเฉินเป่าจู้ “ยังจะคนเลวอีก อายุเท่าไหร่กันเชียว เคยเจอคนเลวกี่คนกัน ถึงกล้าบอกว่าตัวเองเลว!”

“โอ๊ย โอ๊ย ฉันผิดไปแล้ว ตาเฒ่าไป๋อย่าตีเลย!”