กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 11 ลอบล่าหมีจากโพรงลับหลังท่านปู่ไป๋
เฉินเป่าจู้ทำตัวเหมือนอันธพาลข้างถนน ขยับเข้าไปประชิดตัวฉางซิง
ไม่สนใจว่าฉางซิงจะทำท่าพร้อมมีเรื่องหรือไม่ เฉินเป่าจู้หยุดเคาะไม้เงินกระทบในมือ เอียงคอเปิดให้เห็นลำคอด้านหนึ่ง “แน่จริงแกยิงตรงนี้สิ ใช่ ยิงตรงนี้เลย ถ้าวันนี้แกยิงฉันไม่ตาย แกก็เป็นไอ้ลูกหมา!”
“แก...” ฉางซิงโมโหจัด ยื่นมือไปคว้าปืนล่าสัตว์จริง ๆ
ฉวี่เจิ้นกั๋วตาไว มือไว กดมือเขาไว้แน่นแล้วตวาดเสียงกร้าว “ฉางซิง ทะเลาะก็ส่วนทะเลาะ แกคิดจะยิงเขาตายจริง ๆ หรือไง”
ไป๋จื้อหย่งยืนอยู่ตรงข้าม คนอื่นไม่รู้ แต่เขารู้ซึ้งดีถึงความน่าเกรงขามของท่านปู่ไป๋ท่านนี้