ตอนที่ 9 เซ่นไหว้เทพภูเขา

ตอนที่ 9 เซ่นไหว้เทพภูเขา

ในยุคสมัยนี้ ปืนล่าสัตว์ที่เหล่านายพรานในป่าเขานิยมใช้ล้วนเป็น “ปืนหักลำกล้อง”

นั่นก็คือปืนลูกซองนัดเดียวที่บรรจุกระสุนจากทางปากลำกล้องหรือท้ายลำกล้อง

อย่างกระบอกที่อยู่ในมือของไป๋จื้อหย่ง ก็ดัดแปลงมาจาก “ปืนนก” ที่ตกทอดสืบต่อกันมาตั้งแต่ช่วงปลายราชวงศ์ชิงถึงต้นยุคสาธารณรัฐ

ส่วนที่ฉวี่เจิ้นกั๋วและฉางซิงใช้อยู่นั้นต่างก็เป็นปืนล่าสัตว์พื้นบ้านที่ใกล้เคียงกัน

เอกลักษณ์ของปืนล่าสัตว์ประเภทนี้คือ ขนาดลำกล้องไม่มีมาตรฐานที่แน่นอนตายตัว

ขึ้นอยู่กับว่าจะหาท่อเหล็กแบบไหนมาได้และฝีมือของช่างแต่เพียงอย่างเดียว

ลำกล้องยิ่งกว้าง ปริมาณดินปืนและเม็ดกระสุนเหล็กที่บรรจุได้ก็ยิ่งมาก อานุภาพยิ่งรุนแรง ทว่าแรงถีบกลับก็น่าตระหนกตกใจอย่างยิ่ง

ปืนล่าสัตว์กระบอกนี้ที่ไป๋จื้อหย่งถือใช้ ส่วนเนื้อไม้ของพานท้ายปืนถูกฝ่ามือเสียดสีจนขึ้นเงามันวับ