ตอนที่ 7 สุนัขจิ้งจอกแดงเพลิง

ตอนที่ 7 สุนัขจิ้งจอกแดงเพลิง

ไป๋จื้อหย่งพอได้ยินเสียงปืนก็ร้องเรียกท่านทูกลับมาทันที

ท่านทูก็ว่าง่ายมาก มันวิ่งกลับมา แต่หัวยังคงหันไปทางทิศที่เสียงปืนดังมาไม่หยุดและเห่ากรรโชกต่อเนื่อง

เฉินเป่าจู้กระชับหอกปลายปืนในมือแน่น “ท่านปู่ไป๋ ที่นี่ยังมีพรานคนอื่นอีกหรือ”

“ภูเขาใหญ่ขนาดนี้ ใครก็มาได้ทั้งนั้น” ไป๋จื้อหย่งเอ่ยเรียบ ๆ “วันหน้าถ้าเธอเจอสถานการณ์แบบนี้อย่าได้วิ่งซี้ซั้วเด็ดขาด แล้วก็อย่าทะเล่อทะล่าโผล่หน้าเข้าไปใกล้ด้วย”

ในป่าลึกดงทึบ การเจอกับคนอื่นอย่างกะทันหันเป็นเรื่องที่อันตรายมาก

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่ารู้จักกันหรือไม่ หากอีกฝ่ายมองเธอเป็นเหยื่อแล้วลั่นไกใส่สักนัด ต่อให้ถูกยิงตายก็ไม่มีใครรู้

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในป่าก็มีเสียงพูดคุยของชายสองคนแว่วมา

“พี่ฉวี่ ยิงโดนไหม”