กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 กันดั้มมนุษย์
ฝนกระหน่ำลงมาดุจเม็ดถั่วที่ระเบิด กระแทกกระจกหน้าต่างอย่างบ้าคลั่ง อุณหภูมิในห้องก็ราวกับลดฮวบลงหลายองศา
เกาเวย์มีร่างกายเหนือคนทั่วไป ถึงจะไม่หนาว แต่ก็ยังห่อผ้าห่มให้แน่นขึ้นตามเคย
“อากาศแบบนี้ก็ยิ่งแปลกขึ้นเรื่อย ๆ
หลายสิบวันก่อน ฝนไม่ตกสักหยด ตอนนี้พอตกทีก็ตกติดกันเป็นชุด ๆ
อากาศบ้านี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกี่ยวข้องกับวันสิ้นโลกที่มาถึงหรือเปล่า”
เมื่อเวลาผ่านไป เกาเวย์ก็เริ่มสงสัยทฤษฎีของทางการที่ว่า “ไวรัสที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อกระตุ้นการกลายพันธุ์” อยู่บ้าง
เขารู้สึกเสมอว่าความจริงของเรื่องนี้อาจไม่ได้ง่ายอย่างที่เห็นบนผิวเผิน
แต่ก่อนเขาเป็นแค่คนธรรมดาสามัญคนหนึ่ง ถูกขังอยู่ในกรงข้อมูลที่ชั้นบนออกแบบไว้