เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 ลางพายุฝน
เกาเวย์แอบทบทวนกับตัวเอง ช่วงนี้ตัวเองสบายเกินไปหน่อย จนแม้แต่ความระแวงพื้นฐานก็ยังผ่อนลง
คุณปู่ที่บ้านสอนเขามาตั้งแต่เด็กว่า “ระวังให้ดีจะแล่นเรือได้หมื่นปี” ทำไมตัวเองถึงจำไม่ได้อยู่เรื่อย ๆ แล้วก็เผลอได้ใจง่ายขนาดนี้?
วิทยุสื่อสารบนพื้นแตกไปแล้ว คนที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาเกรงว่าจะเผ่นหนีไปตั้งแต่เนิ่น ๆ
มองไปรอบ ๆ เต็มไปด้วยศพหนาแน่น พอจู่ ๆ ก็เงียบลง บรรยากาศน่าสะพรึงอย่างมาก
เกาเวย์รู้สึกเสมอว่า การพักผ่อนอยู่ในสถานที่อัปมงคลแห่งนี้ต่อไปดูไม่ค่อยปลอดภัย
แม้ตอนนี้เขาจะเหนื่อยจนแทบหมดแรง แต่ก็ยังฝืนรวบรวมสติ พร้อมกับเอาวัสดุที่เก็บได้วันนี้ ออกจากตึกยูนิตนี้ไป
ใครจะรู้ว่าคนเบื้องหลังยังมีไม้ตายอะไรอีกไหม?
คืนนี้ระวังหน่อยละกัน นอนในรถก็แล้วกัน