เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 35 ซอมบี้ก้ามยักษ์
ทั้งที่เกาเวย์เคยเตือนผู้อยู่อาศัยในลานพักหมายเลข 3 อย่างชัดเจนแล้วแท้ ๆ ว่าให้รีบจัดการสัตว์เลี้ยงทิ้งเสีย และยังเน้นย้ำอยู่หลายหนว่าอย่าส่งเสียงเอะอะโวยวาย เพราะจะดึงดูดความสนใจของพวกซอมบี้
แต่คนกลุ่มนี้กลับเอาคำเตือนที่หวังดีของเขาไปเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาอย่างสิ้นเชิง!
บางทีในสายตาของพวกคนแก่นี้ ตัวเขาอาจเป็นแค่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง สิ้นกลิ่นน้ำนม ทำการทำงานไม่น่าเชื่อถือ ต่อให้สู้เก่งแค่ไหนก็เป็นได้แค่นักเลงหัวไม้ที่มีแต่แรงแต่ไร้สมอง มีสิทธิ์อะไรมาชี้หน้าสั่งสอนผู้อาวุโสอย่างพวกตน?
เกลือที่พวกเราเคยกิน ยังมากกว่าข้าวที่แกเคยกินเสียอีก!
เกาเวย์เคยได้ยินคนพูดกันมาก่อนว่า พอนคนเราแก่ตัวลงก็มักจะเลอะเลือนได้ง่าย ทั้งหัวรั้นและหัวโบราณเป็นพิเศษ ตอนนั้นเขายังนึกว่าเป็นเพียงอคติ แต่ตอนนี้ความจริงประจักษ์อยู่ตรงหน้า ก็ไม่อาจไม่เชื่อได้แล้ว
เกาเวย์เตือนสติตนเองซ้ำ ๆ ว่าอย่าโกรธ ความโกรธทำร้ายสุขภาพ อย่าเอาความผิดพลาดของคนอื่นมาลงโทษตัวเองเป็นอันขาด
ทว่าไฟโทสะที่สุมแน่นอยู่ในอกนี้ มันกดไม่อยู่จริง ๆ
ให้ตายสิ พวกแก่กะโหลกกะลาช่างสร้างเรื่องพวกนี้ จะอยู่หรือตาย มันเกี่ยวบัดซบอะไรกับฉันด้วย