เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 ธาตุแท้ของมนุษย์
“นายว่า คนที่รอดชีวิตและยังติดอยู่ในมหาวิทยาลัย จะได้รับการช่วยเหลือไหม?” เมิ่งถิงมองดูกองทัพที่ค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไปไกล แล้วเอ่ยถามด้วยเสียงเบา
เกาเวย์ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ฉันจำได้ว่าเธอเคยบอก คนส่วนใหญ่ที่รอดชีวิตในโรงเรียน ต่างไปรวมตัวกันอยู่ที่โรงยิมกับหอสมุด
แล้วเธอเคยคิดไหมว่า อาคารทั้งสองแห่งนี้ แต่ละที่มีจุดเด่นอะไร?”
“จุดเด่นเหรอ?” เมิ่งถิงไม่เข้าใจความหมายแฝงของเกาเวย์อย่างเห็นได้ชัด
เกาเวย์จึงต้องอธิบายว่า “ภูมิประเทศของโรงยิมค่อนข้างซับซ้อน ด้านในนอกจากจะมีพื้นที่โล่งกว้าง เอื้อต่อการวิ่งหนีแล้ว ยังมีที่นั่งเรียงเป็นแถว ๆ อีกมากมาย ให้สามารถซ่อนตัวได้
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในอาคารยังมีห้องเล็ก ๆ แยกย่อยอยู่อีกเพียบ ซึ่งเท่ากับเป็นห้องลับทีละห้อง สิ่งเหล่านี้ล้วนช่วยเพิ่มอัตรารอดชีวิตของคนรอดชีวิตทั้งนั้น
แต่หอสมุดเป็นโครงสร้างแบบมองทะลุโล่งตลอดแนว แถมไวรัสซอมบี้ยังทยอยปะทุขึ้นเป็นระลอก ย่อมต้องทำให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายจำนวนมากอย่างแน่นอน