เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 463 อายุเสมอฟ้าดิน สถิตแดนวิญญาณชั่วกาล (ตอนจบ)
“เปิดเตา!” หลินเสี่ยวซานสูดหายใจเข้าลึก ในที่สุดก็เปิดเตาเอาโอสถออกมา
โอสถอายุเสมอฟ้าดินเจ็ดริ้วสิบสองเม็ดลอยวนอยู่เหนือเตาหลอมโอสถกลืนเต๋า กลิ่นอายเต๋าที่แผ่ออกมาถึงกับสอดประสานรับกับฟากฟ้าแดนวิญญาณที่อยู่ไกลลิบ
“โอสถชุดนี้... มหัศจรรย์กว่าผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในสูตรโอสถที่หมิ่นหมัวคำนวณไว้เสียอีก!” หลินเสี่ยวซานสัมผัสถึงกลิ่นอายเต๋าของโอสถแล้วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย
“ผนึก! เก็บ!” หลินเสี่ยวซานลงตราผนึกโอสถแต่ละเม็ดแยกกัน ทำให้มันดูธรรมดาลงมาก จากนั้นค่อยเก็บใส่ขวดหยก เหลือไว้ในมือเพียงเม็ดเดียว
พอเก็บขวดหยกเสร็จ เขาก็เพ่งกระแสจิตตรวจดูโอสถในมืออย่างละเอียดอีกรอบ
‘มีมหาเต๋าแห่งชีวิตที่ยากจะหยั่งถึงผสานอยู่เส้นหนึ่ง แถมยังได้ยอดกฎเกณฑ์มหาศาลของแดนวิญญาณแห่งนี้คอยหนุนนำ...’
‘เนื้อแท้อายุขัยนี้ควรจะอยู่ยืนยาวเท่ากับแดนวิญญาณแห่งนี้จริง ๆ!’
‘แต่ว่า... อย่างน้อยต้องมีพลังระดับมหายานช่วงต้นถึงจะดูดซับโอสถแบบนี้ได้...’
หลินเสี่ยวซานค่อย ๆ สัมผัสและทำความเข้าใจ