บทที่ 56

บทที่ 56

หลินเป่ยฝานยกแก้วขึ้นบ้าง แต่ก็ได้ยินเสียงกระแอมดังมาจากข้างๆ

เขาหันศีรษะไป แล้วก็สบเข้ากับดวงตาอันงดงามแต่ไร้ปราณีคู่หนึ่ง ราวกับว่าการดื่มนั้นจะทำให้เขาต้องโทษ

หลินเป่ยฝานจึงวางแก้วลงอย่างเงียบๆ เปิดขวดน้ำผลไม้ เทแก้วให้ตัวเอง แล้วก็เทแก้วให้หลิวรู่เหม่ยด้วย “เหมยเหนียง ดื่มด้วยกันเถอะ”

“อืม” หลิวรู่เหมยหยิบเครื่องดื่มของเธอขึ้นมาด้วยรอยยิ้มในดวงตา

ด้วยประการฉะนี้ หลินเป่ยฝานกับหลิวรู่เหมยจึงเริ่มชนแก้วกัน ยื่นหน้าไปใกล้หูกระซิบกระซาบกันเป็นครั้งคราว

ส่วนเย่ซิงเฉินกับเหอซิ่วเหวินก็ชนแก้วกันไม่หยุด

แต่คราวนี้เย่ซิงเฉินไม่สามารถเมาได้ ไม่ว่าเขาจะดื่มไปมากแค่ไหนก็ตาม