กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 - ฟ้าดินจะละเว้นใคร
ผืนน้ำที่เคยเงียบสงบ บัดนี้กลับมีเสียงตกลงไปในน้ำและเสียงตบหน้าดังขึ้นเป็นระลอก ราวกับเสียงประทัดดังรัว ช่วยเพิ่มความคึกคักให้กับบรรยากาศได้ไม่น้อย
ใบหน้าของถังเฉินบวมเป่งเหมือนหัวหมูขนาดใหญ่ เขายื่นปากพูด
"แม่นางน้อย วันนี้ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะแก้นิสัยเสียของเธอไม่ได้ เมื่อกี้เธอพิงไหล่ฉันได้ตั้งหลายลมหายใจแล้ว มีความก้าวหน้า คราวนี้อดทนให้นานกว่าเดิมอีกนิดนะ"
สิ่งที่ทำให้ถังเฉินรู้สึกเบาใจก็คือ หลังจากผ่านการลงมือไปหลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดก็เริ่มเห็นผลบ้างแล้ว นี่ถือเป็นเรื่องดี อนาคตที่จะได้ขึ้นเตียงเปิดศึกดูมีความหวังขึ้นมาทันที