กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 340 - ตัวหายนะอย่างนั้นหรือ
ตำหนักอวี๋เหนียน ศิษย์ใหม่และศิษย์เก่าจำนวนมากอาจจะไม่คุ้นเคยนัก เพราะตำหนักอวี๋เหนียนตั้งอยู่บนยอดเขามาโดยตลอด ศิษย์ในตำหนักบางคนไม่เคยปรากฏตัวเลยตลอดหลายสิบปีหรือนับร้อยปี ทว่าสำหรับผู้อาวุโสทั้งสองที่มีตำแหน่งสูงส่งและมีชีวิตอยู่มาเนิ่นนาน ย่อมไม่มีทางที่จะไม่รู้จัก
ผู้อาวุโสแส้แดงแค่นเสียงเย็นชา
"คำพูดฝ่ายเดียวหรือ ต่อให้ศิษย์ของข้าจะทำสิ่งใดลงไปจริง ก็ไม่ใช่เรื่องที่รุ่นเยาว์คนนี้จะมาทำลายวรยุทธ์ของนางได้ การกระทำที่โหดเหี้ยมอำมหิตเช่นนี้ เจ้าเด็กนี่จะต้องได้รับการลงโทษขั้นเด็ดขาด"
หยางเจินเองก็กล่าวด้วยความโกรธแค้น
"ลูกชายของข้าถูกมันหักกระดูกทั่วร่าง ศิษย์ตำหนักอเวจีเช่นนี้ พวกเราย่อมมีสิทธิ์ที่จะเอาผิด"