กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 339 - ที่ฉันทำไปเพราะถูกบีบบังคับ
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปที่ถังเฉินและโก่วจื่อ
ถังเฉินกวาดสายตามองรอบด้าน พบว่าสายตาของคนจำนวนไม่น้อยดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย โดยเฉพาะทะเลวิญญาณม่วงผู้นั้น แววตาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ ราวกับอยากจะฉีกร่างของถังเฉินออกเป็นชิ้นๆ
แน่นอนว่าเขายังเห็นซือชิงที่ถูกทำลายวรยุทธ์ไปแล้ว ในเวลานี้ซือชิงไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับเขา ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง ส่วนหยางเหยียน แม้จะขยับตัวได้บ้างแล้วแต่ก็ยังนอนอยู่บนแคร่ แววตาของเขาอาฆาตแค้นแทบอยากจะฆ่าถังเฉินให้ตาย
"องค์ชาย สถานการณ์ดูตึงเครียดไม่เบาเลยนะ" โก่วจื่อเอ่ยขึ้น
ถังเฉินยิ้มอย่างไม่แยแส
"จะกลัวอะไร ไม่เห็นหรือว่าศิษย์พี่เจ็ดผู้น่ารักของเรามารอรับแล้ว"