กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 - จงตายตกตามกันไปซะ
สายลมอันหนาวเหน็บพัดโชยมา ราวกับกำลังบรรเลงบทเพลงแห่งความโศกเศร้า
ร่างเงารอบตัวพุ่งเข้ามาหมายสังหารอย่างเลือดเย็นและไร้ความปรานี
หว่านอิงตายแล้ว ราวกับว่าบนโลกใบนี้เหลือเพียงเขาคนเดียว ที่กำลังโอบกอดร่างไร้วิญญาณของหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนอย่างโดดเดี่ยว
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาได้พบกับหว่านอิงจนถึงตอนนี้ เวลาช่างแสนสั้น ทว่ากลับรู้สึกยาวนานเหลือเกิน
หากไม่มีหว่านอิง เขาอาจจะถูกตระกูลใหญ่สังหารไปตั้งแต่ตอนที่อยู่อาณาจักรต้าถังแล้ว และอาณาจักรต้าถังในตอนนี้ก็คงไม่มีอยู่อีกต่อไป เขาคงไม่มีทางได้มาที่สำนักมังกรศักดิ์สิทธิ์ และได้เปล่งประกายในแบบของตัวเอง